Ýmsar greinar:
Þessi grein birtist í blaðinu “Heilsuhringinn” haustið 2005 Kornið og maðurinn Grasið þarf vindinn til að sjá um frjóvgun með því að dreifa fræjunum. En maðurinn breytti grasinu þannig að kornið varð kröftugra. Kornið er þannig menningarjurt sköpuð af manninum. Án íhlutunar mannsis hefði kornið ekki orðið sú næring fyrir manninn sem hún er í dag. En uppruna þess má rekja mörg þúsund ár aftur í tímann. Á Íslandi er orðið korn notað yfir allar korntegundirnar, en í sumum löndum er það heitið á algengustu korntegundinni í viðkomandi landi. Sem dæmi þá er heitið corn í Ameríku notað yfir maís, í Svíþjóð er byggið nefnt korn, í Austurríki er það notað yfir hveiti og í N-Þýskalandi yfir rúg. Hirsi Hirsi er útbreidd korntegund sem er ræktuð í Afríku, N-Ameríku og Evrópu. Það er eitt af elstu korntegundum í heiminum. Hirsið var mikilvæg undirstöðunæring í mörg hundruð ár í Mið-Evrópu. Þegar kartöfluræktun hófst í byrjun 18.aldarinnar þá gleymdist hirsið smám saman. Hirsið er frekar erfitt að rækta. Hluti af vinnunni við ræktunina er ekki hægt að gera með vélum. Hirsið vex í þrjá mánuði og það þarf mikinn hita og er þá mjög viðkvæmt fyrir kulda. Þess vegna þrífst það best í suðlægum löndum. Það er þó eitthvað ræktað í Mið-Evrópsku loftslagi en gefur þá ekki mikla uppskeru. En smáfuglarnir elska hirsi og verður því stundum að hylja það með með neti svo fuglarnir eyðileggi það ekki. Hirsið myndar mjög kröftugt rótarkerfi sem hefur hæfileikann til að draga í sig vatn og steinefni á stóru svæði. Best þrífst það í sendnum og steinefnaríkum jarðvegi og er því oft kallað “hveiti sandsins”. Það eru til mismunandi tegundir af hirsi og sú sem mest er notuð er gullhirsið sem myndar kornax líkt höfrum og hrísgjónum. Hirsið þroskast því umlukuið lofti og ljósi. Það þroskast því á allt annan hátt en þétt kornax eins og rúgur, hveiti og korn mynda. Sjálft kornið er minnst af öllum korntegundunum en aftur á móti harðast. Það er umlukið mjög hörðu hýði sem verður að fjarlægja áður en hægt er að selja hirsið. En þrátt fyrir að það verði að taka ysta hýðið burt er það talið sem heilkornategund. Hirsi hefur lengi verið notað sem fylling í kodda fyrir sjúka sem eiga það til að fá legusár. Í gömlum jurtabókum er talað um “sérstakt efni sem hirsiagnirnar innihalda. Að öllu líkindum er þar átt við hátt innihald þess af kísilsýru. Hirsikornið Hlutfall kolvetna og eggjahvítu(próteina) er mjög svipuð og í hveitikorni: 60% kolvetni og 10% eggjahvíta. Fituinnihald er næstum því það sama og í höfrum, 5%. Það sem er séreinkenni fyrir hirsið er hátt innihald þess af steinefnum. Mest er kísilsýran sem er 59%, en einnig magnesíum, kalíum, fosfór, járn og flúor sem er í nokkru magni. 50 g af hirsi geta dekkað dagsþörf fyrir járn og 100 g dagsþörf af flúor. Annað sem er séreinkenni fyrir hirsið er að það er basískt. Hirsi í fæðunni Mest er af kísil í hirsinu og hefur það ýmis góð áhrif. Sérstaklega góð áhrif hefur kísillinn á húðina. Hárið verður glansandi, neglurnar sterkari og sjónin verður betri. Hirsið er því mikilvæg fæða fyrir þá sem eru með húðvandamál. Hátt fituinnihaldið í hirsinu eins og í höfrunum hefur áhrif á vermandi eiginleika þess sem örva efnaskiptin. Eldra fólk hefur mjög gott af því að borða hirsi. Mikið magn af kalium í því styrkir hjartað og er gott fyrir þá sem eru með gigt. En þó hirsið innihaldi mikið af steinefnum þá er ekki mikið kalk í því. Þess vegna er gott að nota kalkríkan mat með því. Eftirréttur úr hirsi með kotasælu eða AB-mjólk og kalkríkum ávöxtum eins og bláberjum eða fíkjum er því tilvalinn. Einnig er gott að nota sesamfræ sem eru sérstaklega kalkrík, út á eftirréttinn eða í grautinn. Fyrir börn er gott að nota tahini (sesamsmjör) sem unnið er úr sesamfræjum. Úr því er líka hægt að búa til ljúffenga jurtamjólk. Þá er 2 msk. af sesamsmjöri pískað saman við 1,5 dl af vatni. Einnig er hægt að nota á sama hátt möndlur og möndlumauk. Möndlurnar innihalda töluvert af kalki. Börn elska hirsigraut. Hann er svo bragðmildur og ljúffengur. Hann er góður með kanel og þurrkuðum ávöxtum eins og t.d. döðlum, rúsínum og rifnum hnetum. Það er líka vert að athuga að það er gott fyrir börn að fá reglulega lífrænt náttúrulegt flúor eins og það er í hirsinu. Hirsið er glútenlaust og því hægt að nota það þegar ekki má nota glútenríkt korn eins og hveiti, rúg, bygg, hafra og spelt. Hirsið er fáanlegt heilt og í flögum sem hægt er að gera graut úr í staðinn fyrir hafragraut. Einig eru til sérstakir hirsi-barnagrautar frá Aurion og Holle sem eru hugsaðir sem grautar frá 6.mánaða þar sem kornið er sérstaklega fínmalað og meðhöndlað þannig að næringarefnin haldist sem lengst í mjölinu. Hvernig best er að laga hirsi Hirsi þarf ekki að leggja í bleyti en næringarefnin nýtast samt betur og bragðið verður enn betra ef það er látið liggja í bleyti í nokkra tíma. Best er þá að skola hirsið fyrst vel með köldu vatni og síðan með sjóðandi vatni. Eða að láta suðuna koma upp, hella vatninu af og setja nýtt vatn yfir. Þetta er gert til að skola burt biturefnin, saponine, sem eru í ysta laginu. Hirsið er soðið í hlutföllunum 1 hluti hirsi á móti 2 hlutum af vatni ef við viljum fá það mjúkt eins og t.d. í graut. Þá er það soðið í ca. 15-20 mínútur. Ef við hins vegar viljum fá það laust og þurrt í sér þá þurfum við að nota minna af vatni 1 hluti hirsi á móti 1,5 hlutum af vatni og sjóða það í styttri tíma ca. 10 mínútur í víðum potti. Taka þá lokið af og láta rjúka af því. Þá er líka mikilvægt að salta um leið og hirsið er sett í pottinn en saltið kemur í veg fyrir að hirsið verði of klesst. Ef ætlunin er að laga hirsi í miklu magni er best að gera það í ofni. Þá er hirsið skolað eins og áður sagði, það síðan lagt í ofnskúffu og gert ráð fyrir að það auki ummál sitt um helming, vatni hellt yfir og ofnplata lögð ofan á til að vatnið gufi ekki upp. Ofninn látinn hitna upp að 200°C og síðan slökkt á hitanum. Ofnskúffan látin vera áfram í ofninum og eftirhitinn notaður til að láta kornið belgjast út Hirsið í matargerð Ég hef sjálf notað hirsið mjög mikið og sérstaklega fyrir börnin þegar þau voru lítil. Ef þau voru eitthvað matvönd þá brást ekki hirsigrauturinn með góðu grófu brauði. Hirsigraut er mjög auðvelt að sjóða. 1 bolli hirsi á móti 2 bollum af vatni, skolað með köldu og sjóðandi vatni, smá salti bætt út í (ekki fyrir börn yngri en 1 árs sem mega helst ekki fá neitt salt) og soðið í 15 mín. Þá er lífrænni mjólk bætt út í, eða annarri mjólk ef barnið þolir ekki kúamjólk. Þetta er látið malla í 5 mín. við lægsta hita. Þetta er síðan mjög góður grautur með smá kanelsykri út á. Þá viljum við að sjálfsögðu ekki nota hvitan sykur. Í staðinn getum við notað óhreinsaðan eða hálfhreinsaðan lífrænan hrásykur eða náttúrusíróp eins og hreint rófusíróp og agavesíróp. Ég mæli með rófusírópinu fyrir börnin því það inniheldur svo mikið af járni og B-vítamínum. Það gerir einnig óhreinsaði Rapadura hrásykurinn. Agavesírópið er hins vegar sérstaklega gott fyrir þá sem þjást af sveppasýkingu . Það ertir ekki sveppinn. Að auki inniheldur það helmingi færri hitaeiningar en venjulegt sykursíróp. Hirsið er einnig mjög sniðugt til að búa til buff. Það er svo auðvelt að móta úr því buff eftir að búið er að sjóða það. Einnig er sniðugt að nota soðið hirsi sem fyllingu í pizzur og lasagna ásamt öðru grænmeti. Hirsið er mjög bragðmilt og hægt að krydda það með ýmsum kryddum allt eftir smekk. Tillaga að kryddum er koriander, miriam og basilika. Í lokin mjög einföld og fljótleg uppskrift að hirsirétti. Hirsi skolað og sett í víðan pott með rúmlega helmingi meira af vatni. Grænmeti eins og gulrætur, rófur, brokkoli, blómkál og blaðlaukur, allt eftir því hvað er til í ísskápnum, er skorið frekar gróft og sett í pottinn. Grænmetiskraftur hrærður út í t.d. frá Rapunzel sem er sérlega bragðgóður, lífrænn og án msg. Þetta er soðið við vægan hita undir loki í 15-20 mín. Ferskum eða þurrkuðum kryddum bætt út í eftir smekk og látið sjóða með í nokkrar mínútur. Að síðustu þegar allt er soðið er smá smjöri eða kaldpressaðri olíu hellt yfir og hrært varlega saman við. Ef vill má líka rífa smá ost yfir og láta bráðna undir lokinu. Þetta er síðan borið fram í pottinum. Með þessu er gott að borða salat t.d. súrkálssalat með eplabitum og rifnum hnetum yfir. Hildur Guðmundsdóttir
Framhald....... .... í síðasta blaði var fjallað um hirsið..... nú er komið að höfrum Kornið og maðurinn Kornið hefur fylgt þróun mannsins í árþúsundir. Allar korntegundirnar, hrísgjón, maís, hirsi, bygg, rúgur og hveiti tilheyra hinni stóru grasætt, graminae. Maðurinn breytti grasinu þannig að kornið varð kröftugra. Kornið er þannig menningarjurt sköpuð af manninum. Án íhlutunar mannsis hefði kornið ekki orðið sú næring fyrir manninn sem hún er í dag. En uppruna þess má rekja mörg þúsund ár aftur í tímann. Á Íslandi er orðið korn notað yfir allar korntegundirnar, en í sumum löndum er það heitið á algengustu korntegundinni í viðkomandi landi. Sem dæmi þá er heitið corn í Ameríku notað yfir maís, í Svíþjóð er byggið nefnt korn, í Austurríki er það notað yfir hveiti og í N-Þýskalandi yfir rúg. Hafrar Hafrar eru yngsta korntegundin af þessum sex korntegundum. Það reyndist ekki auðvelt að rækta þá í heitu og þurru loftslagi við Miðjarðarhafið, heldur þurfti meiri raka og langa bjarta daga til að þeir gætu vaxið og þroskast. Þess vegna eru hafrarnir korntegund norðursins. Rómverjar kölluðu germani norðursins “hafraætur” Hjá höfrunum verða ræturnar allt að 2 metra langar og teygja anga sína niður í jörðina. Plantan þróar safarík græn blöð og er að vissu leyti bæði gras og ávöxtur. Hjá höfrum sem vaxa norðarlega er hýði utan um þroskað kornið. Til þess að geta notað kornið til matar, þarf sérstaka aðferð við að ná þessu hýði af. Í Kína hefur önnur tegund af höfrum verið ræktuð í um það bil 2000 ár. Hún kallast naktir hafrar því ekki þarf að taka hýðið af. Tekist hefur að rækta þessa hafra í Evrópu. Hafrakornið Hlutfall efna í höfrum er öðruvísi en í hinum korntegundunum. Það getur líka verið mjög mismunandi eftir tegundum, frjósemi jarðvegsins og sérstaklega eftir því hvernig þeir eru ræktaðir. Innihald í 100 g af heilum höfrum frá Rapunzel: Kolvetni 61,2 g Prótein 12,8-15 g Fita 7,9-10,6 g Trefjar 5,6 g E-vítamín 0,84 g B1-vítamín 0,520 mg B2-vítamín 0,170 mg B3-vítamín (níasín) 2,37 mg B5-vítamín (pantótensýra) 0,71 mg B6-vítamín 0,96 mg Kalk 80 mg Járn 6 mg Kalium 355 mg Magnesíum 130 mg Fosfór 340 mg Zink 4,5 mg Flúor 0,095 mg 1524 kj/359 kcal Kolvetnin í höfrum Kolvetnin í höfrum sem breytast í lífgefandi orku í líkamanum hafa mismunandi samsetningu. Sum þeirra eru í formi sterkju sem breytist með hjálp ensíma. Þá á sér stað niðurbrot sem auðveldar líkamanum næringarupptöku. Þess vegna reynir ekki svo mikið á eigin krafta líkamans. Þess vegna eiga hafrarnir fastan sess sem næring fyrir börn. Slímmyndandi efnin sem tengjast kolvetnunum eru annar mikilvægur þáttur. Hafraslímið myndar verndandi himnu í meltingarveginum sem gerir að sykur og kolvetnaupptöku seinkar. Afleiðingin er að við erum lengur södd. Þess vegna er morgunmatur með höfrum í hvaða formi sem er mjög góð byrjun á vinnudeginum. Í þriðja lagi eru kolvetni í höfrunum í formi ávaxtasykurs. Það er sykur sem líkaminn getur nýtt sér án þess að nota insúlín. Þetta er mikilvægt fyrir sykursjúka, sem hafa takmarkaða insúlínframleiðslu. Próteinið í höfrum Hafrapróteinið er sérstaklega mikilvægt vegna þess hve mikið er af hinum 8 lífsnauðsynlegu amínósýrum. Próteinið í dýra-og jurtaríkinu er samsett úr 20 amínó-sýrum og er það mismunandi eftir fjölda og magni. 8 af þessum amínósýrum eru lífsnauðsynlegar og verður mannslíkaminn að fá þær úr fæðunni. Hinar amínósýrurnar er einnig hægt að fá úr fæðunni en þær geta einnig myndast í líkamanum. Vegna þess hve mikið er af þessum lífsnauðsynlegu amínósýrum í höfrum er hægt að segja að próteinið í þeim sé mitt á milli jurtapróteins og dýrapróteins. Aðeins tvær af þessum 8 amínósýrum eru í tiltölulega litlu magni en auðveldlega er hægt að bæta það upp með mjólk og mjólkurafurðum. Fita Fituinnihald í höfrum er yfir 7% sem er mjóg mikið ef borið er saman við hinar korntegundirnar. Fitan í höfrunum flokkast sem ómettaðar fitusýrur. Hlutfall línolsýru sem er ein af hinum lífsnauðsynlegu fitusýrum er svo hátt að hægt er að fullnægja dagsþörfinni með því að neyta 100 g af höfrum eða hafraflögum. Fitan úr höfrunum nýtist mjög vel bæði hjá smábörnum og fullorðnum. Annar mikilvægur þáttur eru hinir svo kölluðu fytosterínar sem binda kólesterólið sem við fáum úr fæðunni. Þetta kemur í veg fyrir að kólesterólið frásogist í þörmunum og minnkar líkurnar á hækkun blóðfitu. Vítamín, steinefni og snefilefni Hafrar innihalda sérstaklega mikið af B1-vítamíni(þíamíni) sem er nauðsynlegt fyrir efnaskipti í frumunum. 100 g af hafraflögum gefa 40% af dagsþörf. Einnig eru B2 og B6-vítamín sem mynda heild sem er nauðsynleg fyrir öll efnaskipti í líkamanum. Fyrir niðurbrot kolvetna, fyrir frumuöndun, fyrir niðurbrot og uppbyggingu á fitu og amínósýrum – alls staðar hafa B-vítamínin lykilhlutverki að gegna. Í höfrunum er auk þess E-vítamín og K-vítamín. Alveg eins og kolvetnin, próteinin, og fitan í höfrunum hafa sérstöðu í samanburði við hinar korntegundirnar, þannig er það einnig með steinefnin sem hafrarnir innihalda: kalk, járn, kalíum, magnesíum, forfór, mangan, zink, kopar, kísilsýru, brennistein og klór, bór og joð sem snefilefni. Trefjar Auk næringarefnanna í höfrum eru trefjar sem mannslíkaminn getur ekki brotið niður. Þó þær hafi ekkert eiginlegt næringargildi hafa þær mikilvægu hlutverki að gegna í líkamanum. Þær auka umfang úrgangsefna í þörmunum og örva þarmahreifingar og hindra því hægðatregðu. Einnig hafa þær hæfileikann að draga í sig óæskileg efni í þörmunum. Trefjarnar eiga þannig sinn þátt í heilbrigðri þarmastarfsemi. Hafrar í fæðunni Hafrar hafa frá ómunatíð verið notaðir. Í Indlandi í ajurveda lækningum voru þeir notaðir til að venja fólk af ópíum. Úr blómstrandi hafraplöntunni er framleitt lyf, avena sativa, sem hefur róandi og styrkjnadi áhrif. Úr hafrahálminum sem er mjög ríkur af kísilsýru hefur hafraseyði lengi verið notað við ákveðnum sjúkdómum. Með höfrum er hægt að lækka of hátt kólesteról. Það á einungis við um hafra, ekki hinar korntegundirnar. Þessi áhrif er ekki hægt að fá úr einangruðum efnum, einungis gegnum samspil heildarinnar. Samspilið milli fitusýra, fytoserína, trefja og steinefna gera hafrana að lækningalyfi samhliða því að vera fæða. Lágt hlutfall af natrium 5mg/100g á móti 360mg af kalíum skýrir áhrif hafranna á hjarta-og æðasjúkdóma. Að auki bætist við hátt hlutfall af magnesíum sem styrkir starfsemi hjartans. Fyrir þá sem þjást af lifrarsjúkdómi ættu hafrar að vera fastur liður í fæðunni. Við maga og þarmavandamál er hafraseyði og einnig byggseyði lyf sem hefur gefið góða raun. Vegna þess hve mikið er af steinefnum í höfrunum eru þeir ekki eins sýrumyndandi í líkamanum og hinar korntegundirnar. Það hefur sýnt sig í rannsóknum að hafrarnir draga úr þreytu og styrkja ónæmiskerfið . Hafrarnir hafa líka áhrif á sálartetrið og geta létt lyndið hjá þeim sem þjást af þunglyndi. Þetta er ekki bara tilgáta. Hægt hefur verið að bera kennsl á ensím sem hefur þessi áhrif. Hafrarnir efla viljann og eru þannig ólíkir hrísgjónum sem eru vissulega styrkjandi en hafa ekki sömu áhrif á innri virkni. Matreiðsla á höfrum Allir þekkja hafragrautinn sem er að sjálfsögðu góður á morgnana. En það eru ekki allir sem þekkja heila hafra. Þeir eru ljúffengir og auðveldir í matreiðslu og hægt er að nota þá alveg eins og við notum hýðishrísgrjón. Með öðrum mat, í rétti svipað og rísottó, í súpur, í brauð, í sallat o.fl. Hafrarnir eru fituríkir og þess vegna verðum við að vanda okkur við geymslu á þeim. Vegna þessa þrána þeir auðveldar en aðrar korntegundir. Gott ráð er þá að rista þá áður en þeir eru notaðir. Þá geymast þeir líka lengur. Að sjóða heila hafra: 1 bolli heilir hafrar 1,8-2 bollar vatn Látið suðuna koma upp og sjóðið síðan við lægsta hita í 40-50 mín. Saltið í lokin og kryddið e.t.v með koriander eða timian. Einnig er gott að sjóða saman hýðishrísgrjón og heila hafra. Það er sérstaklega gott í morgungraut. Þá er nóg að sjóða í 10-15 mínútur, slökkva á hellunni og láta kornið standa í pottinum yfir nótt. Þá er kornið tilbúið um morguninn, í graut eða hvað sem er og einnig er hægt að geyma það í kælinum í tvo sólarhringa. Í lokin ætla ég að nefna það að gæðin skipta að sjálfsögðu miklu máli og mæli ég því eindregið með því að nota lífrænt ræktaða hafra og haframjöl. Það er næringarmeiri fæða og bragðbetri. Hildur Guðmundsdóttir Gulrótin – stórkostleg fæða Gulrótun tilheyrir sveipjurtaættinn. Þær plöntur sem tilheyra þessari ætt hafa nokkra grunneiginleika. Það sem með hjálp ljóss, lofts, vatns og jarðsalta verður til í blöðunum, dregur rótin kröftugt til sín og um leið blæs hún út og verður kjötmikil. Þannig gefur náttúran okkur nærandi rótargrænmeti eins og selleri, nípu, steinseljurót og sérstaklega gulrótina. En blóm þessara tegunda eru smá og litlaus. Þau svífa eins og litlar stjörnur yfir grænni plöntunni. Þessi tegund ber ekki heldur safarík ber. Í staðinn myndar hún sterkar ilmkjarnaolíur í hörðum þurrum ávöxtum og gefur okkur bragðmiklar kryddjurtir. Hverjir eru ekki hrifnir af kúmeni, fennel, anis og dilli ! Gulrótin leggur litla áherslu á blóm og fræ. Hún safnar allri orkunni í rótina. Þar blómstrar hún og nær einkennum ávaxtar: sem myndar ilmkjarnaolíur, rótin fyllist af bragðmikilli orku. Skyldleiki hennar við ljósið birtist í hinum lýsandi appelsínugula lit. Þennan lit gefur karótínið en frá því kemur erlenda heitið á gulrótinni (carot). Karótínið er í jurtinni sem blóma-eða ávaxtalitur og er skylt ljósinu eins og klorophyl í flestum blöðum. Nýlegar rannsóknir sýna einnig fram á hlutverk karótínsins að taka upp ljósorkuna í jurtinni. Karótín er forstig A-vítamíns, sem er í meira magni í gulrótinni en í nokkurri annari ætri plöntu, Ef okkur vantar þetta vítamín eiga ystu frumurnar í húðinni það til að þorna upp. Það hefur einnig áhrif á allar slímhimnur, sérstaklega hornhimnu augans. Einnig vöxtur tannanna minnkar og hæfileikinn til að nýta fitusýrur. A-vítamín í einu grammi : Apríkósur 20 mg Tómatar 20 mg Salat, spínat 25-50 mg Gulrætur 90 mg Karótín leysist upp í fitu og meltist betur ef fitu er bætt við. Þess vegna er mælt meða að setja kaldpressaða jurtaolíu á rifnar gulrætur. Einnig að setja smá fitu saman við nýpressaðan gulrótasafa. Auk karótíninnihaldsins safnast fyrir í rótinni sykur sem afleiðing ljósvirkninnar. Allt að 6-10% af sykri. Í rótinni finnum við líka sölt. Gulrótin er sérlega rík af söltum og steinefnum. Hún inniheldur: magnesíum, kalk, kalíum, fosfór, nikkel, kobolt, járn, kopar, joð og mangan. – Kísilsýru í magni 1-5%. Gæði gulrótarinnar er mjög háð ræktunaraðferðinni, því hún er mjög viðkvæm fyrir gæðum jarðvegsins. Ef jarðvegurinn er meðhöndlaður eins og gert er í lífrænni ræktun verður gulrótin bragðmikil, sæt og auðug af karótíni og næringarefnum. En með notkun tilbúins áburðar og eiturefnum rýrast gæði hennar til mikilla muna. Hún er líka dugleg að sjúga í sig öll efni jarðvegsins sem gerir hana svo næringarríka, en hún sýgur líka í sig öll óæskileg efni sem notuð eru við ræktunina sem er ekki eins gott fyrir neytandann. Þess vegna þurfum við að vanda okkur þegar við veljum okkur hana sem næringu. Hvernig virkar gulrótin sem næring í manninum? Með rótareiginleikum sínum og miklum næringarefnum styrkir hún starfsemina í höfði mannsins, í heilanum, taugunum og skynfærunum. Því hugsun okkar byggir á steinefnamyndun, á fínu niðurbroti próteina og gegnumgrípandi saltferlum. Uppbygging taugakerfisins hjá barninu styrkist af ljós-og kísilferlum í gulrótinni . Í lifrinni breytist karótínið í A-vítamín. Þaðan streymir ljósmyndunin upp í augað og þjónar manninum þannig að hann geti skoðað hinn ytri lýsandi heim. Það stuðlar að myndun hornhimnunnar. Skortur á A-vítamíni leiðir til náttblindu. Sá sjúkdómur er miklu tíðari en áður var haldið. Hjá þeim sem eiga erfitt með að keyra bíl í myrkri getur ástandið oftast lagast við að fá nóg af karótíni úr fæðunni. Í gegnum augað virkar ljósið alveg inn í efnaskiptaferlin. Auglæknirinn Hollwich hefur staðfest að þessi ljósvirkni auki blóðmyndun. Og einnig þar tekur gulrótin þátt. Það má með sanni segja að gulrótin sé næring með alhliða virkni fyrir manninn. En við verðum að huga að því að veita henni sérstaka meðhöndlun til þess að kraftar þeir sem í henni búa fáið sem best notið sín. Þýtt og endursagt úr “Næringarfræði fyrir börn” eftir Udo Renzenbrink þýskan lækni Gulrótin er eitt mikilvægasta grænmetið í ungbarnafæði. Hún ætti að vera hluti af fæðinu hvern einasta dag. Þegar barn hættir á brjósti um 4-6 mánaða er gott að byrja að gefa ferskpessaðan gulrótasafa. Gott er þá að þynna hann út með vatni. Gefa aðeins smakk til að byrja með smávegis úr teskeið. Athugið að ekki á að gefa börnum undir 1 árs aldri hrátt grænmeti jafnvel þó það sé mjög smátt rifið. Það er of erfitt fyrir þau að melta. En hrásafar eru í lagi. Gurótin er líka mjög góð soðin og maukuð ein og sér eða blönduð saman við aðrar fæðutegundir. Á haustinn er besti árstíminn til að fá lífrænt ræktað frábært grænmeti eins og gulrætur, blómkál, brokkoli, rófur og fleira sem er það besta sem við getum fengið fyrir okkur og börnin okkar. Hildur Guðmundsdóttir Birtist í Heilsuhringnum í haustblaði 2005
Hildur Guðmundsdóttir |







